Αποστράγγιση

Η αποστράγγιση σε δομικό έργο δεν αφορά το χώμα· αφορά την υδροστατική πίεση που ασκείται στη στεγάνωση. Κάθε λίτρο που δεν απομακρύνεται ελεγχόμενα από το υπόγειο τοιχίο ή τη φυτεμένη πλάκα καταλήγει να πιέζει τη μεμβράνη ή να αναζητά ρωγμή στο σκυρόδεμα. Η κατηγορία περιλαμβάνει δύο τεχνικά διακριτές οικογένειες: αποστραγγιστικές μεμβράνες (γεωμεμβράνες με κωνικές διαμορφώσεις 7,5–20 mm, από HDPE ή ανακυκλωμένο HIPS, με ή χωρίς προσυγκολλημένο γεωύφασμα φίλτρο) και διάτρητους σωλήνες αποστράγγισης SN4 διπλού δομημένου τοιχώματος, με ή χωρίς ενσωματωμένη γεωυφασμάτινη κάλτσα. Οι πρώτες συλλέγουν και οδηγούν το νερό κατακόρυφα ή οριζόντια· οι δεύτεροι το απάγουν εκτός έργου. Σε φυτεμένο δώμα ή κήπο πάνω από πλάκα, το ζητούμενο αλλάζει: η αποστραγγιστική στρώση καθορίζει αν οι ρίζες θα αναπνέουν ή θα πνιγούν στον υπερκορεσμό. Παράλληλα κρίνει τρία πράγματα που ενδιαφέρουν άμεσα τον μελετητή του κήπου — πόσο ύψος καταλαμβάνει από τη διαστρωμάτωση, πόσο βάρος προσθέτει ανά τετραγωνικό, και πόσο νερό συγκρατεί για την άρδευση. Γι' αυτό η επιλογή ύψους κώνων (5 έως 20 mm) δεν είναι θέμα αντοχής αλλά θέμα διαθέσιμου πάχους και υδατικής διαχείρισης. Και οι δύο οικογένειες επιτελούν ταυτόχρονα τρεις λειτουργίες: αποστράγγιση, μηχανική προστασία της στεγανωτικής στρώσης κατά την επίχωση, και δημιουργία κενού αέρα για εκτόνωση υγρασίας.